[Translation of Ode 'Away; let nought to love displeasing'] Vah, tenero quodcunque potest obsistere amori, Exulet ex animo et Delia cara, tuo; Ne timor infelix, mala ne fastidia sancti Gaudia distineant, Delia cara tori. Quid si nulla olim regalia munera nostras Ornarunt titulis divitiisque domos? At nobis proprioque et honesto lumine claris Ex meretis ortum nobile nomen erit. Dum tanto colimus virtutem ardore volabit Gloria dulce sonans nostra per ora virum. Interea nostram mirata superbia famam Tales splendoris tantum habuisse gemet. Quid si Diva potens nummorum divitis auri Haud largo nostros proluit imbre lares? At nobis erit ex humili bona copia censu; Vitaque non luxu splendida, laeta tamen. Sic horas per quisque suas revolubilis annus Nostra quod expleret vota precesque dabit. Nam duce natura peragemus, Delia, vitam: Vita ea vitalis dicier una potest. Et juvenes et amore senes florebimus aequo. Et vitae una alacres conficiemus iter. Nostros interea ornabit pax alma Penates, Iucundum pueri, pignora cara, torum. Oh quanta aspicerem lepidam dulcedine gentem Luderet ad patrium dum pia turba genu Maternos vultu ridenti effingere vultus, Balbo maternos ore referre sonos. Iamque senescentes cum nos inviderit aetas Nostraque se credet surripuisse bona, In vestris tu rursus amabere pulchra puellis, Rursus ego in pueris, Delia, amabo meis. 