[Alcaic Ode] In the Book at the Grande Chartreuse among the Mountains of Dauphiné. O Tu, severi relligio loci, Quocunque gaudes nomine (non leve Nativa nam certe fluenta Numen habet, veteresque sylvas; Praesentiorem et conspicimus Deum Per invias rupes, fera per juga, Clivosque praeruptos, sonantes Inter aquas, nemorumque noctem; Quam si repostus sub trabe citrea Fulgeret auro, et Phidiaca manu) Salve vocanti rite, fesso et Da placidam juveni quietem. Quod si invidendis sedibus, et frui Fortuna sacra lege silentii Vetat volentem, me resorbens In medios violenta fluctus: Saltem remoto des, Pater, angulo Horas senectae ducere liberas; Tutumque vulgari tumultu Surripias, hominumque curis. 