5. Porro, cum determinationes substantiarum se inuicem respiciant, <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">h. e.</abbr> substantiae a se diuersae mutuo agant, (quippe vna in altera nonnulla determinat,) spatii notio implicatis substantiarum actionibus absoluitur, cum quibus reactionem semper junctam esse necesse est. Cujus actionis & reactionis vniuersalis per omnem spatii in quo corpora se respiciunt ambitum, si phaenomenon externum sit mutua ipsorum appropinquatio, <w xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" lemma="dicitur">dici<pb ed="firstPrint" n="37" xml:id="B01S0415Z10fp" />tur</w>  <hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="spaced">attractio</hi>, quae cum per solam compraesentiam efficiatur, in distantias quaslibet pertingit, & est <hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="spaced">attractio <persName key="newton_isaac">neutoniana</persName> </hi> <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">s.</abbr> vniuersalis grauitas; quam adeoque eodem substantiarum nexu effici probabile est, quo spatium determinant hinc maxime primitiuam, cui materia adstricta est, naturae legem esse, quae non nisi DEO immediato statore jugiter durat, secundum ipsam eorum sententiam qui se <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="newton_isaac">Newtoni</persName> asseclas profitentur.