Ex hac hypothesi etiam perspicuum fit vix explicabile illud e communi sententia aëris in majori altitudine ingenium. Repererunt enim <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="maraldi_giacomo_filippo"> <ref type="editorialNote" target="#en38237">Maraldus</ref> </persName>, <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="cassini_jacques"><ref type="editorialNote" target="#en38238a"> Cassinus </ref></persName> aliique ex testimonio <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">Monum. Ac. R. Sc. Paris.</abbr>, <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="editorialNote" target="#en38238b">legem <persName key="mariotte_edme">Mariottianam</persName> </ref> circa compressionem aëris ponderi incumbenti proportionalem, in altiori <w xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" lemma="elevatione">ele<pb ed="oldAA" n="383" xml:id="B01S0383" />vatione</w> deficere. Quippe minorem ibi aëris densitatem repererunt, quam quae cum inferioris pondere collata secundum legem illam consequi debuerit. Ex quo patet, aërem superiorem constare non particulis ejusdem generis, at minus compressis, sed elementis in se specifice levioribus, quippe quarum sub eadem compressione majus volumen ad idem pondus praestandum requiritur. Cum itaque aëris adeo in diversis altitudinibus <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app38306">diversa sit substantiae natura</ref>, quam nullibi alias in <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app38307">elementis</ref> ejusdem generis ubivis terrarum reperitur, patet illum non separatum quoddam elementi genus, sed formam, qua aliud elementum, nempe, ut arbitror, humor acidus, semet manifestat, habendum esse; quo posito mirum non est, <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app38310">si aliae</ref> vaporis talis particulae (pro cuticulae diversa crassitie) <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app38311">sint</ref> aliis graviores, et leviores altissimum locum occupent.