Si hypothesin naturae legibus maxime congruam et nuper a clarissimo <anchor xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="textRefStart" xml:id="tr34627" /><persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="euler_leonhard"><ref type="editorialNote" target="#en37803"> Eulero </ref></persName> novo praesidio munitam adoptaveris, lucem nempe non effluvium esse corporum lucidorum, sed pressionem aetheris ubique dispersi propagatam, et originem transparentiae vitri perpenderis, aetheris <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="AA" n="11" />cum materia ignis connubium aut potius identitatem aperte confiteberis. Vitrum enim <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="editorialNote" target="#en37806">e cineribus clavellatis</ref>, <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">h. e.</abbr> alcalino sale fortissimo cum sabulo vi ignis fusis, conflatum est. Cum vero sal <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37808">cinereus</ref>, diu et vehementer ustulando, materiam ignis sibi abunde unitam foveat, ubi sabulo commiscetur, per universam vitri massam hoc elasticum ignis principium dispertiet, cumque probabile haud sit, corpus tale, ex fluido solidescens, quomodocunque verteris, apertos et rectilineos semper luci <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37811">transmittendae</ref> meatus habere, sed magis rationi consonum sit, volumen ipsius materia propria adimpletum esse, patet, quia nihilo secius lucis impulsus per massam vitri propagatur, intermistam esse ipsius partibus materiam ipsam lucis et molis ipsius partem esse. Quoniam vero materiam ignis vidimus vitri partem haud contemnendam efficere et large per hujus solida elementa dispertitam esse, vix dubitationi locus sit, materiam caloris cum aethere <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">s.</abbr> lucis elemento eandem plane esse.