<hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="larger"><hi rend="initial">P</hi>rimis cognitionis nostrae principiis lucem vt spero aliquam allaturus, cum, quae super hac re meditatus fuerim, paucissimis quibus fieri potest pagellis exponere stet sententia, prolixis studiose supersedeo ambagibus, non nisi neruos ac artus argumentorum exserens, lepore omni ac venustate sermonis velut veste detracta. In quo negotio sicubi a clarorum virorum sententia discedere, eosque interdum etiam nominatim notare mearum partium duxero, ita mihi de aequa illorum judicandi ratione bene persvasum est: vt honori qui meritis eorum debetur, hoc nihil admodum detrahere, ab ipsisque neutiquam in malam partem accipi posse confidam. Quandoquidem in sententiarum divortio suo cuique sensu abundare licet, aliorumque etiam argumenta, dummodo acerbitas absit & litigandi pruritus, modesto examine perstringere vetitum non est, neque hoc officiis & vrbanitatis & observantiae aduersum judicari, ab aequis rerum arbitris, vspiam animadverto.</hi>