1. Realem corporum existentiam, quam contra Idealistas non alia nisi probabilitatis via tueri hucusque sanior philosophia potuit, ex assertis nostri principii primo liquidissime consequi reperio. Anima nempe internis mutationibus est obnoxia, (per sensum internum) quae cum e natura ipsius solitario & extra nexum cum aliis spectata oriri non possint, <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app41136">p.</ref> demonstrata: plura extra animam adesse necesse est, quibus mutuo nexu complexa sit. Pariter <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="oldAA" n="412" xml:id="B01S0412" />etiam motui externo conformiter perceptionum vicissitudinem contingere ex iisdem apparet, & quia inde consequitur, nos corporis cujusdam non habituros fore repraesentationem varie determinabilem, nisi adesset <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app41203">reuera</ref>, cujus cum anima commercium conformem sibi repraesentationem ipsi induceret, dari compositum quod corpus nostrum vocamus inde facile concludi potest.