Quae in corporibus duris compressiones vulgo vocantur, dilatationis verius <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">s.</abbr> extensionis nomine nuncupandae sunt; quippe <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37420">materiae durae</ref> multo minus, quam <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37421a">aqua</ref>, in <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37421b">arctiora</ref> spatia vi comprimente adigi posse, per se liquet. <figure xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:id="B01S0374Z22Bild03L"> <graphic url="images/band1/B01S0374Z22Bild03L.png" width="33%" /> </figure> Sit itaque elastrum f e c b (<abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">fig.</abbr> 1), <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37422">muro a b in f b firmiter</ref> insertum, prematur versus murum ita, ut sit situs ipsius i x f b: primo contendo, marginem elastri externum b c hac ratione aliquantulum extendi et majorem in hoc statu desiderare vim <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37426">apprimentem</ref>, quo magis extenditur; deinde vires, quibus elastrum per spatium aliquod retinaculo a b admovetur, ex principiis nostris fore ut haec spatia, quamdiu pressiones sunt mediocres.