Igitur qva se pleriqve in rebus Physicis commode vacare posse autumant, sola hic adminiculo est et lumen <w xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" lemma="accendit">accen<pb ed="firstPrint" n="4" xml:id="B01S0475Z19fp" />dit</w>, Metaphysica. Corpora enim constant partibus; qvibus, qvomodo sint conflata, vtrum sola partium primitivarum compraesentia, an virium mutuo conflictu repleant spatium, haud parvi sane interest vt dilucide exponatur. Sed qvo tandem <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="AA" n="3" />pacto hoc in negotio Metaphysicam Geometriae conciliare licet, <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="editorialNote" target="#en47523">cum Gryphes facilius eqvis</ref>, qvam philosophia transscendentalis Geometriae jungi posse videantur? Etenim cum illa spatium in infinitum divisibile esse praefracte neget, haec eadem qva cetera solet certitudine asseverat. Haec vacuum spatium ad motus liberos necessarium esse contendit, illa explodit. Haec attractionem <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">s.</abbr> gravitatem vniversalem a causis mechanicis <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="oldAA" n="476" xml:id="B01S0476" />vix explicabilem, sed ab insitis corporum in qviete et in distans agentium viribus proficiscentem, commonstrat, illa inter vana imaginationis ludibria ablegat.