<hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="uppercase">scholion.</hi>. Poterat fortasse cuipiam principium adductum prauitatis suspectum videri, propter indissolubilem nexum, quo anima humana hoc pacto in functionibus internis cogitationum obeundis alligata materiae est, quod a materialistarum perniciosa opinione non longe remotum videtur. Verum ideo statum repraesentationum animae non adimo, quanquam, immutabilem & sibi jugiter simillimum profitear, si nexu externo soluta plane foret. Et quam mihi impingere fortasse quisquam conaretur litem, eam in recentiorum partes ablego, qui conspirante consensu necessariam animae cum corpore quodam organico colligationem vno veluti ore profitentur. Quorum vt vnum testem appellem, <hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="standard">I</hi>ll. <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="crusius_christian_august"> <ref type="editorialNote" target="#en41227">Crusium</ref> </persName> nomino, quem in sententiam meam ita <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app41227">pedibus</ref> euntem animaduerto, vt animam illi legi adstrictam aperte asserat, qua conatus in repraesentationes cum conatu substantiae suae in motum quendam externum semper <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app41229">conjunctus</ref> sit, adeoque hoc per impedimenta <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app41230">sufflato</ref> illum quoque impediri. Quanquam vero hanc legem non ita arbitratur necessariam, vt ea solui DEO ita volente non possit, tamen quia naturam suam ipsi adstrictam esse concedit, etiam hanc transcreari oportere confitendum ipsi foret.