Notio rationis secundum sensum communem subjectum inter ac praedicatum aliquod nexum efficit & colligationem. Ideo desiderat semper subjectum & quod ipsi vniat praedicatum. Si quaeras rationem circuli, plane non intelligo ecquid sit quod quaeris, nisi addas praedicatum, <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">e. g.</abbr>. quod sit omnium figurarum isoperimetrarum capacissima. Quaerimus <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">v. c.</abbr> rationem malorum in mundo. Habemus itaque propositionem: <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="AA" n="9" />Mundus continet plurima mala. Ratio Quod, seu cognoscendi non quaeritur, quia experientia ipsius vicem sustinet, sed ratio Cur <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">s.</abbr> fiendi indicanda, <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">h. e.</abbr> qua posita intelligibile est, Mundum antecedenter respectu hujus praedicati non esse indeterminatum, sed qua praedicatum malorum ponitur cum exclusione oppositi. Ratio igitur ex indeterminatis efficit determinata. Et quoniam omnis veritas determinatione praedicati in subjecto efficitur, ratio determinans veritatis non modo criterium sed & fons est, a quo si discesseris, possibilia quidem quam plurima, nihil omnino veri reperiretur. Ideo indeterminatum nobis est, vtrum Planeta Mercurius circa axem reuoluatur nec ne, siquidem ratione caremus quae alterutrum ponat cum exclusione oppositi; utrumque tamdiu possibile manet, neutrum verum respectu cognitionis nostrae efficitur.