1. Quoniam locus, situs, spatium, sunt relationes substantiarum, quibus alias a se realiter distinctas determinationibus mutuis respiciunt, hacque ratione nexu externo continentur; quoniam porro per demonstrata innotuit, solam substantiarum existentiam per se nexum cum aliis non inuoluere, patet, si plures substantias existere ponas, inde non simul locum & situm &, quod hisce relationibus omnimodis conflatur, spatium determinari. Sed quia nexus substantiarum mutuus, requirit intellectus diuini in efficaci repraesentatione respectiue conceptam delineationem, haec vero repraesentatio deo plane arbitraria est, adeoque admitti pro ipsius beneplacito pariter ac omitti potest: <w xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" lemma="sequitur">se<pb ed="firstPrint" n="36" xml:id="B01S0414Z18fp" />quitur</w> substantias existere posse ea lege, <hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="spaced">vt nullo sint in loco</hi>, nullaque plane, respectu rerum vniuersitatis nostrae, relatione.