Primo enim corpora quaevis densiora lucem immensum quantum attrahunt, ut <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="newton_isaac"><ref type="editorialNote" target="#en37720">Newtonus</ref></persName> e refractionis et reflexionis phaenomenis evincit, usque adeo, ut ex computatione viri incomparabilis prope contactum vis attractionis decies millies bimillionesimis vicibus sollicitationem gravitatis antecellat. Cum vero lucis materia sit elastica, non dubitandum est, adeo immensa vi redigi etiam in spatia aliquanto minora, <abbr xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">h. e.</abbr> comprimi, posse; cumque particulae corporum lucis materiam ubique obviam inveniant, quid est, quod ambigas, eam ipsam, quam in ipsis probavimus, materiam elasticam ab hoc aethere non <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app37727">differre.</ref>