<hi xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" rend="uppercase">scholion</hi>. Ambarum virium tam repulsionis qvam attractivae qvae sint in elementis leges indagare, ardui sane momenti est investigatio et digna qvae ingenia exerceat perspicaciora. Mihi hic loci sufficit earum existentiam qvantum per brevitatis legem licuit certissime evictam reddidisse. Sed si veluti e <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app48417">longinqvo</ref> qvaedam ad hanc qvaestionem pertinentia prospicere arridet, nonne, qvum vis repulsiva e puncto intimo spatii ab elemento occupati extrorsum agat, intensitas illius censenda erit secundum spatii in qvod extenditur augmentum reciproce debilitari? Non potest enim vis e puncto distributa in sphaera definita efficax deprehendi, nisi totum, qvod comprehenditur sub data diametro spatium, agendo impleat. Qvod hac ratione patefit. Si enim vim concipias secundum lineas rectas e data superficie emanantem, sicuti lucem seu etiam secundum <persName xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" key="keill_john"><ref type="editorialNote" target="#en48424"> Keilii</ref></persName> mentem ipsam vim attractionis, erit vis hac ratione exercita in ratione multitudinis linearum qvae ex hac <ref xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="critApp" xml:id="app48425">superficie</ref> duci possunt, <pb xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" ed="AA" n="14" />hoc est in ratione ipsius superficiei agentis. Adeoqve si superficies sit infinite parva, erit etiam haec vis infinite parva, et si tandem sit punctum, plane nulla. Ideoqve per lineas divergentes e puncto non potest vis diffundi in certa distantia assignabilis. Neqve ideo deprehendetur efficax, nisi implendo totum in qvo agit spatium. Sed spatia sphaerica sunt vt cubi distantiarum. Ergo cum eadem vis per majus spatium diffusa diminuatur pro ratione inversa spatiorum, erit vis impenetrabilitatis in ratione triplicata distantiarum a centro praesentiae reciproce.